الشيخ الصدوق ( مترجم : اصفهاني )
270
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي )
بگويد لا إله الا الله ) * عرش خدا متزلزل شود و عمود بلرزه آيد و ماهى بلرزه آيد حقتعالى بفرمايد اى عرش من آرام بگير عرض كند چگونه آرام گيرم و حال اينكه گويندهء اين كلمه را نيامرزيدى حقتعالى بفرمايد اى ساكنان آسمانهاى من شاهد باشيد كه من گويندهء اين كلمه را آمرزيدم . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه حقتعالى دو هزار سال پيش از آفريدن آدم ( ص ) مقدرات را تقدير نمود و مدبرات را تدبير فرمود . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه چون روز قيامت شود بنده را بخوانند و اول چيزى كه از او سؤال كنند نماز است اگر آن را تمام بجاى آورده عفوش كنند و الا او را در آتش افكنند . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود ضايع نگذاريد نماز را هر كس نماز خود را ضايع گذارد با قارون و هامان محشور شود و حق است بر خدا كه او را با منافقان داخل آتش كند پس واى بر كسى كه محافظت نكند بر نماز خود و اداء سنت پيغمبر خود نكند . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه موسى ( ع ) از پروردگار خود سؤال كرد و عرض كرد بپروردگار مرا از امت محمد ( ص ) قرار بده حقتعالى به او وحى فرستاد كه اى موسى تو اين فيض را درك نميكنى . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود چون مرا به آسمان گردش ميدادند در آسمان سيم مردى را ديدم كه نشسته بود و يك پاى او در مشرق بود و پاى ديگرش در مغرب و لوحى در دست او بود به آن نظر ميكرد و سرش را حركت ميداد من بجبرئيل گفتم اين كيست گفت ملك الموت است . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه حقتعالى براق را از براى من مسخر گردانيد و آن روندهء از رونده هاى بهشتى بود نه كوتاه بود و نه دراز و اگر خدا او را اذن ميداد دنيا و آخرت را يك گام ميكرد و براق نيكوترين رونده ها بود در رنگ به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه چون روز قيامت شود خداوند بملك الموت ميفرمايد اى ملك الموت بعزت و جلال و ارتفاع خودم قسم در مرتبهء بلند خودم كه هر آينه ترا طعم مرگ مىچشانم چنان كه تو ببندگان من مرگ را چشانيدى . به اين اسناد گويد رسول خدا ( ص ) فرمود كه چون آيهء شريفهء * ( إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ) * نازل شد عرض كردم پروردگارا آيا خلايق همه بميرند و انبياء باقى مانند اين آيهء شريفه نازل شد * ( كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ) * « مترجم گويد » شايد مقصود از انبياء فرشتگانى باشند كه از براى پيغمبر وحى مىآوردند چنان كه در بعضى از كتب در مكان انبياء ملائكه روايت شده است و محتمل است كه مقصود مردن ارواح